‘De medewerkers proberen de behandelingen met zo weinig mogelijk stress te laten gebeuren.’
Flora vertelt: ‘Geregeld ben ik met mijn dochter Lindsay en haar kindje Naïma meegegaan naar het Máxima en zag dat het personeel haar heel goed opving; de verpleging was ook bijzonder aardig. In zo'n situatie is dat ook heel belangrijk, er is al stress genoeg. Ze waren vriendelijk en lief voor het kindje en ze proberen steeds de behandelingen met zo weinig mogelijk stress te laten gebeuren. Ook naar mij als oma was het contact prettig, en kreeg ik op haar kamer een kopje thee en een vriendelijk woord.
Mini-hotelkamer
Het was bijzonder prettig dat mijn dochter Lindsay bij haar kindje kon blijven. Tijdens de opnames hebben ze elkaars gezelschap hard nodig: het is zowel geruststellend als stressverlagend voor beiden. De slaapgelegenheid naast de kamer van het kind is buitengewoon, het lijkt een beetje op een mini-hotelkamer: een bed, tv, een kleine tafel om aan te eten of te schrijven, en een tussendeur die geblindeerd kan worden om de kleine niet te storen als ze moet slapen of rusten.
Zelf koken in de huiskamer
Rond 1989 had ik zelf met mijn zoon ervaring in het Radboudumc. Gelukkig kon ik toen ook bij hem blijven, ik sliep dan 's nachts op z'n kamertje op een stretcher. Zo was dat in die tijd. Wij als ouders aten dan in de mensa. Verder was er een kleine kamer waar ouders even konden verblijven en een kopje koffie of thee drinken. Nu kunnen ouders tegen betaling zelf bestellen wat ze willen eten, en blijven bij het kind of op de kamer ernaast. Ook de mogelijkheid om van de Ronald McDonald huiskamer gebruik te maken is in het Máxima goed geregeld: ouders kunnen daar zelf koken als ze willen, even zelf rust zoeken of familie ontvangen zodat het kind even rust heeft.
Grote kennis en kunde
Als ik het samenvat dan vind ik de gastvrijheid, vriendelijkheid van het Máxima en alle medewerkers belangrijk om te noemen, en niet op de laatste plaats: de grote kennis en kunde die er aanwezig is. Voor iedereen die dit leest heb ik een advies: ondersteun het gezin van het kind zo goed als het kan. Probeer positief te blijven. Er is tegenwoordig steeds meer mogelijk en de artsen zullen alles doen om te helpen, in overleg met het team eromheen. In het Máxima is dat inclusief alle internationale contacten: ze zorgen ervoor dat ze veel van elkaar kunnen leren en zo deze kennis kunnen inzetten.’
Lees ook:
- ‘Nog steeds voelt het Máxima voor ons als thuiskomen, we hebben ons altijd begrepen gevoeld.’In 2018, vlak voor een verhuizing, blijkt dat Maxime (9) een hersentumor heeft. Er volgt direct een intensieve behandeling in het Prinses Máxima Centrum. Haar moeder vertelt hoe hun leven veranderde.
- ‘Het is een ingrijpend proces, dat kun je als ouders niet alleen. Als opa en oma gaven wij graag steun.’Nadat kleinzoon Cees de Bloemenkraal heeft gekregen, werd kleindochter Anne (12) gediagnostiseerd met een Ewing sarcoom. Een enorme schrik. Het tweede kind in één gezin getroffen door kanker… Oma Nelly vertelt hoe zij beide keren het gezin van haar zoon tot steun kon zijn en deelt haar ervaring met het Prinses Máxima Centrum.
- ‘Alle vrijwilligers en verpleging doen er alles aan om ons verblijf zo aangenaam mogelijk te maken.’Iris (4), de dochter van Wouter en Astrid, heeft een niertumor. Het gezin loopt nu bijna een jaar rond in het Máxima en deelt hun ervaring met het Prinses Máxima Centrum.